Na een lange radiostilte zal ik weer eens laten weten hoe het met mij gaat. Helaas, het kan beter.

Bij iedere start van een nieuw jaar heb ik een goed voornemen. Naar het buitenland verhuizen bijvoorbeeld, een nieuwe baan, of mijn vriendenkring uitbreiden. Alleen dit jaar wist ik het niet zo goed. 2006 is een heel succesvol jaar geweest en het enige wat ik echt kon verzinnen is eerder opstaan. Ik weet niet of het bijgeloof is of gewoon domme pech, maar 2007 is tot zover nog niet echt goed op gang gekomen.

De eerste week heb ik heel erg hard gewerkt en geen tijd voor me zelf genomen. De tweede week ben ik gek geworden van de stress omdat onze huurder in Nederland niet de huur betaalde. Dit ging om 3 maanden huur en een heleboel geld. Die flapdrol was onbereikbaar en toen we hem uiteindelijk hadden gesproken had hij gladde praatjes en leugentjes. Stom genoeg heb ik hier de week door laten verpesten door allemaal doomscenario’s in mijn hoofd te halen.

Toen dit gedoe een beetje rustig werd, ben ik het slachtoffer geweest van de griepgolf in Barcelona. Zelden ben ik echt ziek, maar op maandag lag ik met hoge koorts in bed te kreunen. De hele week heb ik slap door het huis gedrenteld. Op vrijdag voelde ik me al iets beter en op zaterdag wilde ik nog een dagje uitzieken om daarna weer met frisse moed er tegen aan te kunnen. Maar op zaterdag om 9 uur ging de telefoon en vertelde mijn moeder me dat mijn opa was overleden. Op 88 jarige leeftijd is hij tijdens een etentje bij mijn oom en tante in elkaar gezakt. Heel plotseling en heel snel. Ik wil er niet te lang op ingaan want ik ben erg verdrietig. Mijn opa en ik hadden een erg goede band en ik zal hem erg missen. Op dinsdag heb ik het vliegtuig naar Nederland gepakt om met mijn familie te zijn en om naar de begrafenis te gaan. Het was heel goed om bij mijn familie te zijn, maar ook heel zwaar om mijn oma, mijn moeder en broer en rest van de familie zo verdrietig te zien.

Deze week is verder goed begonnen en ik hoop dat de tegenslagen nu zijn afgelopen. De volgende keer hoop ik weer met een leuker verhaal te komen.

Op dinsdag kon ik eindelijk mijn brommertje naar de garage brengen. Vanwege enkele feestdagen de week ervoor, had deze sleutelaar wat extra daagjes vrij genomen en verzocht hij mij vriendelijk  maandag terug te komen. Maandag vroeg hij mij dinsdag terug te komen. De aanhouder wint en eindelijk aanvaardde hij het beessie. Mijn brommertje rijdt nog steeds prima, het enige probleem is hem aan de praat te krijgen. Het was niet de eerste keer dat ik mopperend de metro moest pakken omdat het kreng niet wou starten. Na enkele dagen radiostilte ben ik een kijkje gaan nemen in de garage en bleek hij bijna helemaal klaar te zijn.

Blij als een kind toogde ik vrijdag naar mijn werk. Ik zou een drukke dag hebben en een goed startentde brommer zou mijn dag een stuk aangenamer maken. Na mijn werk had ik namelijk wat meiden uitgenodigd om een soort tupperware party bij te wonen, alleen ging het ditmaal om kleding uit India. In de zomer was ik tijdens een strandfeest met een Zuid-Amerikaanse aan de praat geraakt nadat ik haar een compliment over haar kleding had gegeven. Zij vertelde mij dat ze regelmatig naar India reist om daar kleding en andere leuke dingetjes te kopen. We hadden telefoonnummers uitgewisseld en vorige week hing zij opeens aan de lijn om te vertellen dat ze weer terug was met een mooie collectie en of ik en wat vriendinnen het leuk zouden vinden om een borrel te combineren met het uitzoeken van mooie kleding.

Met een erg gezellig en gemixt gezelschap dames verzamelden wij ons bij Andrea. Iedereen zou wat pica pica en drinken meenemen. De kleding en doeken lagen hoog opgestapeld, maar voordat we deze berg in doken, hebben we lekker zitten borrelen. Na een leuke avond van passen en meten en veel gelach ging bijna iedereen met mooie dingetjes naar huis. Echter, toen ik mijn brommer wilde starten bleek hij weer niet te willen starten! Erg jammer om zo’n leuke dag op zo’n manier te moeten afsluiten. De man van de garage had wel gezegd dat mijn accu niet meer helemaal jovel was, maar ik had begrepen dat dat voorlopig geen probleem op zou leveren. Ik geloof dat ik na deze avond kan concluderen dat die harder aan vervanging toe is dan hij mij voorspiegelde. Inmiddels start de brommer weer, alleen blijft het de vraag wanneer wel of niet.

Hieronder een impressie van de Indiase ‘tupperware’ party.

Wat een leuke week heb ik achter de rug! Ondanks dat ik maandag nogal grieperig was en niet ben gaan werken, heb ik de rest van de week dit snel kunnen vergeten. Dinsdag, 5 december voetbalde FC Barca en vervolgens zou in een Nederlandse bar Sinterklaas aankomen. De wedstrijd verliep helemaal goed en introduceerden wij onze Engelse en Portugese vrienden het fenomeen Sinterklaas.  ‘Santa Claus is a rip off of OUR Sinterklaas!’ Vreemde blikken toen een dronken Sinterklaas binnenkwam met een huppelende, zwartgeschminkte Zwarte Piet er achetr aan die pepernoten uitdeelde. Wij Nederlanders zongen luidkeels ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht’ en onze vrienden waren zoet met de gekregen lekkernijen. Toch weer fijn om die oude gabber weer te zien.

Woensdag was een feestdag in Barcelona, maar toch moest Jan werken. Daarom ging ik ‘s middags met Marije een borreltje drinken. Even later schoven Liz, Ray en Jan aan na hun werk. De rekening zei dat ieder 2 biertjes had gehad, ook wij konden het inmiddels niet meer tellen.

Donderdag was de langverwachte Sinterklaas dobbelavond. Overdag nog snel op zoek naar 2 kadootjes van maximaal 4 euro. De spanning steeg en de stapel kadootjes bij Anouk ook. Vorig jaar moest ik helaas deze feestelijke avond missen vanwege een surprisebezoek van mijn moeder, dit jaar kon niets mij tegenhouden! De eerste ronde is het zaak om zo vaak mogelijk 6 te gooien en kadootjes te bemachtigen. De ronde erna ben je ze overigens net zo snel weer kwijt en wordt het vechten om de meest populaire hebbedingetjes. Uiteindelijk had ik mij een pedicuresetje en handcreme toegeeigend. (het laatse was ik genoodzaakt te ruilen voor 1 van mijn eigen kadootjes omdat er een zeker iemand niet van kon afblijven). Volgend jaar zal zij vast  worden meegenomen in de zak naar Nederland!

Na vrijdag een lange saaie dag op mijn werk te hebben doorstaan, hadden we nog een etentje van een collega van Jan die verhuist. Een Indiaas restaurant waar ze het interieur hebben opgeleukt met kleurrijke posters van Keulen, rennende paarden en andere, typisch Indiase prenten. Daar moesten we het dus niet van hebben. Maar de alles inclusief prijs maakte veel goed. Bier en wijn vloeide rijkelijk, het eten was lekker en de obers deden erg hun best. Sommige dappere collega’s van Jan waagden zich aan de kleine groene pepertjes. David zagen we terug op de herentoilet, Antonen had de hele avond de hik en ik werd omringd door huilende mannen. Op het einde kwam 1 van de obers ons een chupito aanbieden en dronk er meteen ook gezellig een paar mee. In ieder geval een goede tip om met een grote groep te eten, Dandini (of zoiets) op de Gran Via ter hoogte van Roquafort.

De leuke week werd afgesloten door een romantisch avondje met Jan op zaterdagavond, en straks film kijken en pannekoeken eten bij Elli.

Na een erg leuke tijd in Nederland ben ik ook weer blij om terug te zijn in Barcelona. Hopend met 9 dagen genoeg tijd te hebben om mijn vrienden en familie te zien, ben ik uiteindelijk toch van hot naar her gerend en voor iedereen te weinig tijd gehad.

Op de dag dat we weggingen stonden Jan en ik in de stralende zon te tennissen en kon ik me haast niet voorstellen later op de dag een winterjas aan te trekken. Mijn moeder haalde ons op van Schiphol en wij vielen om van de honger. Door de vliegkriebels kon ik thuis geen hap door mijn keel krijgen en de snacks op het vliegveld waren ook niet voedzaam. Het fijne was dat mijn moeder boerenkool met rookworst klaar had staan die we om 11 uur ‘s avonds naar binnen schoven.

De volgende dagen begon ons programma. Eerst met mijn moeder en broer een heerlijke herfstdag doorgebracht en de volgende dag naar Groningen voor Jan zijn familie. Na Groningen scheidden onze wegen en bleef Jan in het Noorden en vertrok ik naar Amsterdam om vriendinnetjes te zien. Op zaterdag zouden Jan en ik elkaar in Utrecht ontmoeten om ‘s avonds met vrienden in de kroeg een borrel te drinken. Alleen die ochtend had ik iets vreemds gedaan met mijn nek en was goedendag kussen een erg pijnlijke aangelegenheid. Ben ik dol op kussen en was dit een ware kwelling.

Een heerlijk dagje binnenhangen in een goed verwarmd huis ging veel te snel voorbij. Jan moest alweer richting Schiphol en mijn agenda was ook nog niet helemaal afgewerkt. Gelukkig heb ik de dagen voordat ik terugging goed besteed. Ondanks dat ik veel afspraken had, heb ik ook de tijd kunnen nemen om met erg lieve mensen uitgebreid bij te kletsen. Ondertussen was ik alweer bijna aan het leven in Nederland gewend. Druk, regenachtig en gezellig. In Barcelona ga ik weer door met onthaasten, zonnen en feestje af.

Mijn naam is Mirjam Stibbe, ook wel Mip Stip! In juni 2005 verhuisde ik naar Barcelona. Samen met mijn vriend Jan en kat Guizmo woon ik in een klein, knus appartment met een fantastisch dakterras in de wijk Gracia. Iedere dag geniet ik van de bruisende stad, het heerlijke weer en alles wat dit ‘nieuwe’ leven me te bieden heeft.

Liza, Erwin, Dan, Helga, Pedro, Esther, Jan, Marije, Thomas, Henk en Marco

Zouden jullie volgend jaar jullie verjaardagen wat meer willen spreiden?

Zijn kappers verknipt of ben ik het? Al een tijdje was ik van plan om weer eens een kijkje in de spiegel van de kapper te nemen. Geheel voorbereid, met plaatje op zak hoe ik het wilde hebben ben ik naar een Engelstalige kapper gegaan zodat ik mezelf beter kon uitdrukken hoe ik het wilde hebben. Ik wilde het namelijk niet te kort hebben, en zeker niet opgeknipt van achter. De kapster die mij knipte was zelfs Nederlands, dus dat verkleinde het risico van miscommunicatie helemaal. Met voorbeeld en duidelijk uitleg begon ze eerst aan de achterkant. Na een tijdje haalde ik mijn hand door mijn haar en realiseerde ik dat het kort van achter was, lekker opgeknipt!

Het resultaat is niet vreselijk, maar ook precies zoals ik het niet wilde. Gelukkig ben ik in het bezit van een helm en kan ik me daarin verschuilen de aankomende tijd totdat de grootste schade weer is aangegroeid. Ik kijk in de spiegel en zie een hoofd dat niet het mijne lijkt. Ik kan wel janken.

Dit keer geen Nederland, geen Spanje, maar hebben wij de koffers gepakt voor een vakantie in Italie. Van Girona vlogen we naar het vliegveld van Pisa om van daaruit verder te gaan naar Siena, een Middeleeuws stadje in het hart van Toscane. Uitgepakt en opgefrist zijn we als eerste de Chianti en mozarella gaan proeven, en een beetje de omgeving verkennen. De eerste paar dagen begon het klokslag 5 uur te regenen, en waren wij genoodzaakt om te gaan schuilen, maar omdat wij een Young Explorer stadsroute volgden, vonden we wel een barretje in de buurt. Overigens leidde die route ons naar erg mooie plekjes en kregen wij de opdracht ons als echte ontdekkers te gedragen om spannende plekjes te ontdekken.

Wij vonden een fantastisch plekje binnen de stadsmuren met een geweldig uitzicht, vijgenbomen met de vijgen voor het grijpen en bloeiende cactussen met sappige vruchten (en honderduizend kleine naaldjes als ze je vastpakt).

Hier wilden we ons een volgende dag installeren voor een picknik, alleen op het moment dat we onze kleedjes neerlegden, begon het te regenen en waren we genoodzaakt beschutting te zoeken. Op een speelpleintje onder een boom hebben we de picknick genuttigd alleen gaf de boom na verloop van tijd ook niet meer genoeg beschutting. Gelukkig was er ook nog een speelhuisje, maar ondertussen waren we zo ontzettend nat geregend dat het eigenlijk ook nauwelijks meer uitmaakte. Uit pure ‘wannhoop’ hebben we de tweede fles wijn opengetrokken. Toen het uiteindelijk droger werd zijn we stampend door de plassen teruggewaggeld naar het hotel om daar nog meer drank te nuttigen.

Het dagje Florence heeft eerlijk gezegd weinig indruk op me gemaakt. Het is absoluut een prachtige stad als je de mogelijkheid krijgt om er een glimp van op te vangen tussen alle toeristen. Naast beelden van blote mannen en een mooi park hebben we nog een kerk met graven van beroemde mensen gezien.

Terug in het regenachtige Siena probeerden we over te gaan naar plan B. Het werd de topper van de Italiaanse serie A; AC Siena tegen AS Roma met Totti en Chivu in de basis (van Roma). Helaas heeft de fanatieke thuisclub hun koppositie niet kunnen behouden tegen het ervaren Roma.

De laatste drie dagen hadden we een autootje gehuurd en zijn we door het prachtige Toscaanse landschap gaan rijden. Dit is echt indrukwekkend! Heuvels vol met druivenranken en olijfgaarden. De trossen druiven konden haast niet groter want het oogsten stond op het punt te beginnen. In de kasteeltjes hebben we het resultaat geproefd en olijfolie ingeslagen. Al met al een geslaagde vakantie. Bekijk de foto’s hieronder en oordeel zelf!

Vanaf het moment dat mijn vader en broer aankwamen in Barcelona begonnen de feestelijkheden voor mijn verjaardag al. Van mijn vader mocht ik een cadeau uitzoeken en aangezien onze terrasmeubelen uit elkaar vielen, pakten wij de metro en bus op weg naar de Ikea. Mijn vader heeft sinds jaar en dag een enorme hekel aan de Ikea, omdat volgens hem, nooit de pakketten volledig worden afgeleverd. Daarom heeft hij in het verleden, vaak overbodig, de boor ter handen genomen om het ontwerp aan te pakken… In de Ikea bleek mijn keuze uitverkocht en namen wij twee laatste stoeltjes mee in de metro. Dit gaf hilarische reacties bij medepassagiers omdat wij op de stoelen zijn gaan zitten in de metro. Ondertussen had mijn vader de stoeltjes al op zijn lip gekregen en was licht gewond geraakt.

Toch moest er ook nog gewerkt worden en zaterdagavond had ik vrienden uitgenodigd om op ons dakterras een borrel te komen drinken. Ik had dus vrij weinig tijd om voorbereidingen te treffen. Maar toen ik thuis kwam, was had het terras een metamorfose ondergaan. Jan had allemaal lichtjes, lampions en vlaggetjes opgehangen. En tot mijn grote verbazing zag ik een nieuwe tafel en de overige stoeltjes. De heren hadden een auto gehuurd om het cadeau compleet te maken.

Even later kwamen de eerste gasten en werd het een heerlijke avond met veel Tinto de Verano (hieronder het succesvolle recept van Jan) en gezelligheid. Om een uur of 5 was mijn vader de laatste die richting hotel ging en kon ik terugkijken op één van de leukste verjaardagsfeestjes die ik heb gehad. 

Tinto de Venano

Gespot: Tinto de Verano, Rosé is passé?

Dit Drankje is gemaakt voor de warme zomer dagen en nachten.

Het drinkt enorm makkelijk weg, dus je moet er veel van maken. Dit recept is met 4 peronen in ongeveer 2 uur weggetikt. Let op als het klaar is heb je meer dan 3 liter lekkers. Je moet dus wel een redelijke kan hebben.

- 2 flessen rode wijn (gewoon lekker goedkoop want je gaat hem toch aanlengen)
- 1,5 liter spuitwater. (Als je dat echt niet kan vinden kan je ook 7up gebruiken)
- Rode martini; gewoon een paar flinke scheuten voor de smaak.
- 3 limoenen
- Heel veel ijs

Gewoon alles bij elkaar doen in een grote kan (je kan het ook in twee keer doen als je geen grote kan hebt). Vergeet NIET de limoenen te snijden.

Het goede is dat je er heel veel van op kan, zonder door de zon en alcohol bevangen te worden.